Święto liturgiczne obchodzone w Kościele katolickim od VI wieku, w Polsce szczególnie żywe w tradycji wiejskiej. W dawnych czasach dzień ten był sygnałem do rozpoczęcia jesiennych zasiewów. Rolnicy przynosili do kościoła ziarno siewne, które po poświęceniu miało zapewnić obfite plony, zdrowe uprawy i ochronę pól przed szkodnikami oraz suszą. Wierzono, że pierwsze ziarna z takiego worka powinien rzucić w bruzdę gospodarz – najlepiej w milczeniu, aby „nie spłoszyć urodzaju”. Poza aspektem rolniczym święto to jest okazją do pielgrzymek do sanktuariów maryjnych, procesji z figurą Matki Bożej oraz modlitwy w intencji pomyślności rodzin i gospodarstw.
